Acı, üzüntü, hayal kırıklığı ve başarısızlık yoksa hayatın içinde, o hayattan bir hikaye çıkmaz diyor psikolog Prof Dr Acar Baltaş:
Genelde patron çocuklarında gözüken özellikler, insan değeri bilmeme, daima kızarak yönetme ve herşeye hakkı olduğunu düşünmesidir. Bu da sorumluluk almaları sağlanmadan bir hayat sağlandığı içindir.
Günümüzde orta ve bir üst gelir düzeyindeki anne babalar da bu şekilde çocuk yetiştirmeye başladılar. “Aman benim yaşadığım zorlukları yaşamasın.” Halbuki onları oraya getiren yaşamış oldukları zorluklardır. Fakat çocuklarını bundan mahrum bırakırlar.
Kırsal bölgede yetişen insanlar mutlaka çocuk yaşından itibaren aileye katkıda bulunmaya başlıyorlar. Ahır temizliyor, tarlaya yemek götürüyor, hayvanları çıkartıyor vs. Ailenin refahına değil yaşantısına ortak oluyorlar. Ailede bir takım şeyleri yapmak, katkıda bulunmak, ödül sistemiyle değil, çocuğa onun görevi olacak şekilde benimsetilmeli.
Aileden dışarı çıkınca bunun hayattaki karşılığı ise bir işe girip çalışmak. 13-14 yaşından itibaren başlayarak yaz tatillerinde en az 1 ay hatta 2 ay çalışmaya başlamalılar. Maksat paranın kıymetini anlasın, yetişkin dilini öğrensin, karalarının sonuçları ile karşılaşsın, sorumluluk alsın, insan ilişkilerinde sınırın nereden geçtiğini görsün. Bir insanı insan yapan, utanma, üzüntü, başarısızlık, kızgınlık, hayal kırıklığı gibi duygulardır. Bunları yaşayarak öğrenmesi gerekir.
Yaz okullarına çocukları göndermeyin.
Yaz okuluna gönderilen çocuklarda iki şey gelişir. Yaşlarına göre cinsel bilgileri ve kötü alışkanlık. 15 günlük 1 aylık yaz okullarıyla ne sorumluluk kazanırlar ne bağımsızlık kazanırlar, ne de dil öğrenirler.
Çalışarak kazandıkları becerileri, okulda kazandıklarından çok daha etkili hayatlarına yansıtır.
Onları sorumlulukla ödüllendirin.
Anne babalar kaynaklarını yaz okulu gibi gereksiz deneyimlere harcamamalı. Onları sorumlulukla ödüllendirmeliler. Çocukların derslerini yapmaktan başka sorumlulukları yok. Okula yetişme sorumlulukları bile yok. Servis kapıdan alıyor, yada geç kalınca anne baba bırakıyor. Bunun sonucunda da çocukta şu psikoloji gelişiyor. Ben farklıyım, ben özelim.
